Voor de huidige generatie reizigers staat Nicaragua synoniem aan prachtige stranden, klimtochten op vulkanen en slaperig, ontspannen koloniale stadjes. Dat is een ander soort betrokkenheid met Nicaragua dan van veel (linkse) jongeren dertig jaar geleden. Zij wilden met woord maar ook met daad `de strijd van het Nicaraguaanse volk’ ondersteunen. Een stroom Nederlanders toog in de jaren tachtig naar Nicaragua, als teamlid van een bouwbrigade of om te werken in projecten voor fietsenwerkplaatsen en kinderopvang.
Onze correspondent in Nicaragua is Stef Biemans. Klik hier voor zijn profiel en filmpjes.
Sinds 4 januari bestaat er ook een Nicaraguaanse versie van Metropolis TV: Metrópolis Nicaragua.
Land en de Sandinisten
In 1502 bezoekt Christoffel Columbus het bergachtige Nicaragua. Nadat de Spanjaarden, en vervolgens de Amerikanen het land hebben verlaten, neemt de corrupte en dictatoriale familie Somoza het heft in handen. In 1978 ontstaat in Nicaragua hevig verzet, breed gesteund vanuit alle klassen, tegen de Somoza-dictatuur. Een korte burgeroorlog brengt Somoza ten val en in 1979 komen de socialistische guerrilla’s, de Sandinista, aan macht. Tijdens vrije verkiezingen in de jaren negentig stemmen de Nicaraguanen de Sandinistas weg. Maar de Sandinisten verdwijnen niet van het toneel. De stemming slaat weer om in 2006 als de Nicaraguanen de vroegere Sandinista Daniel Ortega tot hun president kiezen.
Ortega reist tijdens zijn campagne het land door als een wit geklede profeet en spreekt als een succesvolle televisiedominee voortdurend over vrede, verzoening en Jezus Christus. Ortega staat bekend als een grote opportunist en daarom zien velen zijn nieuwe religiositeit als een verkiezingsmanoeuvre. Ondertussen heeft de de Nicaraguaanse economie het zwaar, zowel de burgeroorlog als het natuurgeweld van de orkaan Mitch (1998) hebben flinke klappen uitgedeeld.
Typisch Nicaraguaans
Coke jutten
Voorheen liepen ze in vodden. Nu kopen de dorpelingen van Tasbapauni villa’s, breedbeeld tv’s en satellietschotels. Met dank aan ontsnapte cokesmokkelaars. Eeuwenlang hebben de golven ellende meegenomen naar de Mosquito Coast: Christopher Columbus, de Spaanse verovering, piraten, schepen vol met slaven. Voor de visserdorpjes aan deze verlaten Midden Amerikaanse kusten was er zelden reden om buitenlands bezoek met open armen te ontvangen.
De ‘witte kreeft’ heeft alles veranderd. Nu staan de dorpelingen vroeg op en turen ze naar de horizon. Ze staan op de uitkijk voor Colombiaanse cocaïne. Door een combinatie van wetshandhaving, geografie en oceaanstromen, spoelen tonnen drugs aan in een van de meest afgelegen gebieden van de Caraïben. Colombiaanse speedboten scheren vlak langs de kustlijn. Meestal zijn ze sneller dan de Amerikaanse en Nicaraguaanse patrouilleboten. Maar soms worden ze onderschept en dan gooien ze snel de coke overboord om van het bewijsmateriaal af te zijn. Daarmee doen de bewoners hun voordeel. Een reisverhaal vanuit deze kustplaats is te vinden op de BBC site, en sterke foto’s van Tasbapauni van de fotograaf Susan Schulman op haar Flickrpagina’s.
Links
Gesprekken met correspondenten van Wereldnet/VPRO (zie ook de dossiers).
Community based, ruraal toerisme, een erfenis van de goedbedoelende jongeren in de jaren tachtig neerstreken.
Global Voices vanuit Nicaragua.
Een pagina met korte recensies van blogs die de Nicaraguaanse blogosfeer verlevendigen.
Een ander belangrijk Nicaraguaans blog: Barricada.
Nicaraguaanse pers: dertien Nicaraguaanse dagbladen en tijdschriften (Spaans) op Kidon.
