13/11 Yoav laat ons de veelzijdigheid van Israël zien met goede, aangrijpende en grappige reportages uit verschillende hoeken van de samenleving. Daarom is het de hoogste tijd om Yoav in de spotlights te zetten met een collage van zijn werk voor Metropolis.
Get the Flash Player to see this player.
Onze man in Tel Aviv: YoavNaam: Yoav Shamir
Locatie: Tel Aviv, Israël
Welke nationale politicus zou je willen interviewen, en waarom?
Waarschijnlijk Ehud Barak - erg intelligent, maar met weinig begrip van de menselijke ziel - een interessante tegenstelling. Of George Bush - lijkt me een leuke vent om een biertje mee te drinken.
Als je iets aan je land kan veranderen, wat zou dat zijn?
Ik zou juli en augustus afschaffen - veel te heet!
Wat is je beeld van Nederland?
Lange mensen, lange meisjes, windmolens en marijuana.
Wat is je favoriete plekje?
Ik zou zeggen het nationale park van Nova Scotia - Kejimekugic, en New York.
Als je een eigenschap van je volk zou kunnen exporteren, welke zou dat zijn?
Vindingrijkheid.
Als je een eigenschap van je volk zou kunnen verbannen, welke zou dat zijn?
Wantrouwendheid.
Wie hoop je dat de volgende president van de Verenigde Staten wordt?
Larry David, of als ik moet kiezen tussen de twee echte kandidaten: Obama.
Op welke landgenoot ben je het meest trots?
Mijn tweejarige dochter, Noa - ik heb nog steeds hoop voor haar.
Wat doe je over tien jaar en waar?
Waarschijnlijk hetzelfde maar met minder haar en een paar kilo extra. Ik hoop dat ik gelukkig zal zijn!
Allereerst: namens ons allen hier in Hilversum en natuurlijk ook de correspondenten in de rest van de wereld: een prachtig mooi en blikverruimend 2010 gewenst!
De kerstboom ligt alweer op straat maar wij houden de kerstgedachte er graag nog even in. Want dankzij donaties van enkele bezoekers van deze website gaat het een heel stuk beter met Fazea, de vrouw uit Jemen die na een lange strijd scheidde van haar man maar daardoor met haar kinderen op straat belandde. Correspondent Mogib die de bijdrage in de uitzending van 27 november maakte meldt vanuit Sana’a:
“Eergisteren is Fazea verhuisd naar haar nieuwe appartement. De huur is voor de komende zes maanden betaald. Het is een bescheiden flatje met 2 kamers, een toilet en een kleine keuken. Niet gemeubileerd natuurlijk, maar van de donaties heb ik de belangrijkste dingen kunnen kopen: een gasfornuis, dekens, matrassen, een TV, borden en bestek. Ook heb ik wat eten kunnen kopen voor de komende maanden. De kinderen zullen binnenkort naar een school kunnen in de buurt. Geen van de buren weet trouwens van Fazea’s gescheiden status, dat maakt het makkelijker voor haar om te integreren. De komende tijd gaat Fazea wat nieuwe vaardigheden leren zodat ze in de toekomst zelf voor inkomen kan gaan zorgen.”
Veel mensen vroegen ons na het zien van het item over Fazea uit Jemen of er geen manier was om haar financieel te steunen. Zoveel, dat we besloten hebben om ook voor haar donaties via PayPal te accepteren. Wij zorgen dan dat het geld via correspondent Mogib bij haar terecht komt.
UPDATE: op 15 december was er zo’n 160 euro binnengekomen via Paypal. Dat bedrag hebben we via onze correspondent Mogib aan Fazea gegeven. Op dit moment is het niet langer mogelijk geld te doneren.
In Nederland kijkt niemand meer gek op van een vrouwelijke piloot, soldaat of burgemeester. Alleen de betaling van vrouwen en het aantal vrouwen aan de top blijft nog achter. Wij vinden in Nederland dat we heel ver zijn met de vrouwenemancipatie, maar hoe ver zijn ze in andere landen? In deze uitzending van Metropolis: vrouwen die het heft in eigen hand nemen.
In Nicaragua is de rolverdeling helder: de vrouwen werken zich het schompes, doen het huishouden en voeden de kinderen op. Mannen houden zich bezig met rokkenjagen, drinken en af en toe werken. En wanneer ze zonder werk komen te zitten, kijken ze toe hoe hun vrouw het huishouden doet. Correspondent Stef vraagt zich af waarom de vrouwen in zijn land daar niet tegen in opstand komen?
Uit Jemen komt een verhaal van een vrouw die wel voor zichzelf heeft gekozen. Omdat ze door haar man geslagen werd koos Fazea ervoor om te scheiden. De consequentie is dat ze nu met vier kinderen op straat leeft en bedelt. Voor vrouwen die van hun man af willen is geen enkele regeling in Jemen.
Iets verderop, in het meer liberale Libanon, vond correspondente Katia een groep vrouwen die wel succesvol de touwtjes in handen hebben genomen. Omdat de mannelijke taxichauffeurs vaak vrouwen lastig vallen en taxivervoer niet veilig was voor vrouwen, kozen zij ervoor om dit typische mannenberoep zelf te gaan uitoefenen. In hun ‘pink taxi’, met roze stropdas, doorkruisen ze nu Beirut op zoek naar vrouwelijke klanten. Maar ze beginnen pas met werken als ze elkaar uitgebreid opgemaakt hebben.
In buurland Israël vinden we tenslotte een verhaal over de meest vergaande vorm van emancipatie: daar zijn vrouwen niet alleen doorgedrongen tot de commando’s in het leger, maar spelen ze ook nog eens de baas over de mannen.
