13/11 Yoav laat ons de veelzijdigheid van Israël zien met goede, aangrijpende en grappige reportages uit verschillende hoeken van de samenleving. Daarom is het de hoogste tijd om Yoav in de spotlights te zetten met een collage van zijn werk voor Metropolis.
Get the Flash Player to see this player.
Onze man in Tel Aviv: YoavNaam: Yoav Shamir
Locatie: Tel Aviv, Israël
Welke nationale politicus zou je willen interviewen, en waarom?
Waarschijnlijk Ehud Barak - erg intelligent, maar met weinig begrip van de menselijke ziel - een interessante tegenstelling. Of George Bush - lijkt me een leuke vent om een biertje mee te drinken.
Als je iets aan je land kan veranderen, wat zou dat zijn?
Ik zou juli en augustus afschaffen - veel te heet!
Wat is je beeld van Nederland?
Lange mensen, lange meisjes, windmolens en marijuana.
Wat is je favoriete plekje?
Ik zou zeggen het nationale park van Nova Scotia - Kejimekugic, en New York.
Als je een eigenschap van je volk zou kunnen exporteren, welke zou dat zijn?
Vindingrijkheid.
Als je een eigenschap van je volk zou kunnen verbannen, welke zou dat zijn?
Wantrouwendheid.
Wie hoop je dat de volgende president van de Verenigde Staten wordt?
Larry David, of als ik moet kiezen tussen de twee echte kandidaten: Obama.
Op welke landgenoot ben je het meest trots?
Mijn tweejarige dochter, Noa - ik heb nog steeds hoop voor haar.
Wat doe je over tien jaar en waar?
Waarschijnlijk hetzelfde maar met minder haar en een paar kilo extra. Ik hoop dat ik gelukkig zal zijn!
Waar ter wereld kun je het beste gevangen zitten? En waar vooral niet? Metropolis draait deze week wereldwijd de bak in en verkent de verschillen tussen gevangenissen over de hele wereld. Aan alle vijftig correspondenten werd gevraagd om toestemming te vragen om in de lokale gevangenis te mogen filmen. Twaalf van hen lukte het om binnen te komen.
Het levert bijzondere verhalen op, van een miss-verkiezing op ‘death row’ in Kenia tot een volgestouwde cel met 200 gevangenen in Rio de Janerio. In La Paz, Bolivia bezoeken we de gevangenis van San Pedro, meer een kleine, op zichzelf staande stad-in-een-stad dan een gevangenis. De gevangenen kopen of huren een cel, en er zijn vele winkeltjes in de nauwe straatjes van het hoog ommuurde gevangenisterrein. En in Polen gaat Justyna met een groep gevangenen op bedevaart naar Czestochowa. Als de dorpsbewoners verschrikt opkijken stelt de priester hen gerust: „ze stelen niets hoor mevrouw, het zijn allemaal moordenaars.”
