In Nederland is de politie je beste vriend. Zo luidt althans het gezegde, maar hoe wordt er in de rest van de wereld gedacht over Oom Agent? De Metropolis correspondenten nemen de proef op de som en volgen op 12 plekken in de wereld een dag lang een politieman of –vrouw.
In Congo zien we hoe zwaarbewapende politieagenten worden ingezet om een ambulance te beschermen tegen een woedende meute. In Siërra Leone heeft men ook niet al teveel respect voor de politie: dit ligt vooral aan de corruptie in het corps, zo rapporteert onze correspondent aldaar. Ook in de VS is de politie lang niet altijd de beste vriend, blijkt uit de beelden van politiegeweld die onze correspondent verkreeg via de organisatie I-witness.
Meer respect treffen we aan in Israel, waar we een dag meedraaien met een lid van de zeer gewaardeerde explosievenopruimingsdienst. En in Midden-Amerika heeft de narcoticabrigade in ieder geval bij twee personen respect afgedwongen. Onze correspondent in Nicaragua kijkt recht in de ogen van twee drugsdealers, ze zijn net door undercoveragenten gepakt met de niet geringe hoeveelheid van 1500 kilo zuivere cocaïne.
Voor de huidige generatie reizigers staat Nicaragua synoniem aan prachtige stranden, klimtochten op vulkanen en slaperig, ontspannen koloniale stadjes. Dat is een ander soort betrokkenheid met Nicaragua dan van veel (linkse) jongeren dertig jaar geleden. Zij wilden met woord maar ook met daad `de strijd van het Nicaraguaanse volk’ ondersteunen. Een stroom Nederlanders toog in de jaren tachtig naar Nicaragua, als teamlid van een bouwbrigade of om te werken in projecten voor fietsenwerkplaatsen en kinderopvang.
