Profiel: Kel O'Neill
18 maart 2010
Naam: Kel O’Neill
Locatie: New York, Verenigde Staten
De bijdragen uit New York worden mede samengesteld door Eline Jongsma.
Welke Metropolis-bijdrage vind je goed?
Ik vind zowel Stef’s “Op lijkenjacht met Calulo” en Huang’s “De
Hooters-meisjes van Beijing.” De film over Calulo is één scheut
adrenaline, en het Hooters-verhaal is een goede reportage en tegelijk
een ontspannen satire op de Amerikaanse cultuur.
Wat voor beeld wil je weergeven van je land?
Iedereen ter wereld denkt al dat hij een expert op het gebied van de
Amerikaanse cultuur is, en daar kan ik weinig aan doen. Ik begrijp
waarom mensen elders denken dat ze zoveel van mijn land weten: de V.S.
is zolang ik leef al bezig met zich met de wereld te bemoeien, en onze
belangrijkste exportproducten (Cola-Cola, Hollywoodfilms en illegale
oorlogen) zijn van een steeds slechter wordende kwaliteit. Als Eline en
ik een doel hebben met onze Metropolis-reportages, dan is het om mensen
er aan te herinneren dat er ook nog altijd echte MENSEN in ons land
wonen.
Wie van je landgenoten zou de wereld echt moeten kennen?
Jullie kennen onze politici en beroemdheden al, dus ik zou
suggereren om juist mensen te ontmoeten die niet in de aandacht staan.
Wat doe je over tien jaar?
Hopelijk dezelfde dingen als nu, maar op een wat grotere schaal.
Wat is je favoriete televisieshow in jouw land? Waar gaat het over en waarom is het zo goed?
Ik zeg “The Wire”. David Simon wilde een televisienovelle maken over
de teloorgang van de Amerikaanse stad en slaagde hier nog beter in dan
verwacht.
Eline zegt “Generation Kill”, ook van David Simon, omdat het, in haar woorden, “te gek” is.
We zijn ook allebei erg dol op “First Person” van Errol Morris.
Welke eigenschap van je land zou je willen exporteren naar andere landen?
Onze fan-tas-tische gezondheidszorg. In tegenstelling tot Europa, hebben wij geen ‘death panels’. Keuze en competitie, baby!
Welke eigenschappen van je land zou je liever kwijt zijn?
Het lobbysysteem hier is waanzinnig. Als het bedrijfsleven de
mogelijkheid niet zou hebben om op legale wijze politici om te kopen,
zouden dingen misschien echt kunnen veranderen.