De positie van Armenië is weinig benijdenswaardig. Het land ligt ingeklemd tussen Georgië, Azerbeidzjan, Turkije en Iran. Het heeft geen toegang tot de Kaspische Zee of de Zwarte Zee. Al het goederen en reizigers vervoer loopt via Georgië of Iran. Zowel Turkije als Azerbeidzjan houdt om politieke redenen de grenzen potdicht. Het oorlogsgeweld en de afsluiting van de grenzen hebben de Armeense economie hard getroffen. Armenië bezit, anders dan Azerbeidzjan, geen grote olievoorraden. Ook loopt er geen belangrijke oliepijplijn door het land, zoals in buurland Georgië. Voor zijn energievoorziening is Armenië goeddeels aangewezen op – almaar duurdere – Russische olie. In de Sovjettijd was Armenië een belangrijk industrieel centrum. Dat is nu passé. Van de ooit bloeiende industrie is weinig over.
Onze correspondent in Jerevan is Armen Sargsyan. Klik hier voor zijn profiel en filmpjes.
Feiten en cijfers van Armenië:
Aantal inwoners: 3.215.800 Armeniërs
Hoofdstad: Yerevan
Onafhankelijk: sinds september 1991, van Rusland
Staatsvorm: republiek
Talen: Armeens 97,7%, Yezidisch 1%, Russisch en overigen 1,3 %,
Oppervlakte: 29.743 vierkante kilometer (0,72 maal Nederland)
Armoedegrens : 26,5 % onder de armoedegrens (1 tot 2 dollar per dag)
Religie: Armeens Apostoliek 94.7%, overige christelijk 4%, Yezid 1.3%
Hiv-aids: 2600 hiv/aids patiënten
Internetgebruikers: 172.800 Armeniërs zijn geregeld on line
Typisch Armeens
Bloggers op persconferentie
Tijdens een persconferentie op het presidentiële paleis – ter gelegenheid van de 100e dag van de nieuwe president van de ambtstermijn – waren ook twee bloggers uitgenodigd, samen met 38 journalisten. Tijdens de bijeenkomst in juli 2008 werden bloggers en de journalisten gelijk behandeld, ieder mocht een vraag stellen. Dat is bijzonder, zeker gezien het feit dat pro-oppositie media niet waren uitgenodigd. De grootste Armeense krant heeft een oplage van 10.000 exemplaren.
Het is duidelijk dat president Serzh Sargsyan het medium weblogs zeer serieus neemt. Hij had zelf een webblog ingericht, nog voordat hij in april was beëdigd als de nieuwe president.
Lees hier meer hierover.
Armeniërs in Teheran
Een groot deel van de Armeniërs verdient zijn brood in het buitenland. Zo wonen in Iran naar schatting 40.000 Armeniërs, onder wie Rasmick, eigenaar van een sportartikelenwinkel in Teheran. Trots toont hij foto’s van zichzelf in zijn jonge jaren, als fanatiek voetballer in een Armeens team. ‘ Ik ben heel tevreden met mijn bestaan en dat geldt voor ons allemaal. De Iraanse autoriteiten vallen ons niet lastig en wij hen niet. Dat gaat al jaren goed.’ Armeniërs hebben hun eigen kerken en scholen, hun eigen vertegenwoordiging in het parlement en mogen ze in tegenstelling tot Iraniërs alcohol consumeren, zij het niet in het openbaar. ‘We stoken die alcohol zelf. Vroeger kon ik er wat van’, grinnikt Rasmick, `maar tegenwoordig doe ik het rustig aan. Of moslims hierop weleens jaloers zijn? Nee, hoor, sommigen kopen zelfs gewoon alcohol van ons.’
Het grootste Armeense jongerenclubhuis van Teheran, aan de Vanakstraat, vormt vooral voor de meisjes welhaast een spil van hun bestaan. Een uitlaatklep in een leven waarin ze zich – naar eigen zeggen - veel moeten aanpassen. Ze gaan er naar de disco, zitten er op het terras, sporten er vrij met jongens en hoeven geen bedekkende kleding te dragen. De Iraanse regering staat dit allemaal toe maar de toegang is voor moslims streng verboden. Lees meer op de website van Trouw.
Beroemd
Tot slot nog enkele bekende Armeniërs: Andre Agassi (tenniser), Charles Aznavour (zanger), Cher (zangeres), Atom Egoyan (regisseur) en Garry Kasparov (schaker)
Links
